Close

Zdrowe nawyki u niemowląt do 6 m-ca życia

Od kiedy kształtują się nawyki związane z odżywianiem? Jak wdrażać zdrowe nawyki u niemowląt do 6 m-ca życia i czy w ogóle można mówić o nawykach u tak malutkich dzieci? Jak nie wykształcić nieprawidłowych nawyków, które w przyszłości zaskutkują nadmierną masą ciała. O tym przeczytacie w dzisiejszym artykule.

Na pytanie o to, kiedy zaczyna się kształtowanie nawyków można by odpowiedzieć „od początku”, ale co to właściwie znaczy? Od urodzenia? A może jeszcze wcześniej?

Życie człowieka rozwijającego się w łonie matki zależy całkowicie od niej.  O tym, jak odżywia się i rozwija dziecko, decyduje to, co je i pije matka. Można sięgnąć jeszcze głębiej, ponieważ nie liczy się wyłącznie to, jak matka odżywia się w czasie ciąży, ale również jaki był stan jej organizmu w momencie, kiedy zaszła w ciążę. Ten temat podnosi się najczęściej w kontekście dyskusji o suplementacji kwasu foliowego. Poziom wysycenia organizmu matki już w momencie zapłodnienia ma ogromne znaczenie dla rozwoju cewy nerwowej płodu. Kobieta, które niespecjalnie dba o to, by zajść w ciążę i nie suplementuje kwasu foliowego przez cały okres starania się o dziecko, orientuje się, że jest w ciąży zazwyczaj po drugim miesiącu i dopiero wtedy wdraża suplementację. To już jest późno. Odpowiedni poziom tej witaminy najistotniejszy jest w pierwszym trymestrze ciąży.

Poród i co dalej

Zakładamy jednak, że wszystko się udało i dziecko urodziło się zdrowe.

Nie istnieje lepszy pokarm dla dziecka niż mleko matki. W tej kwestii człowiek nadal nie doścignął natury. Mieszanki dla niemowląt czyli mleko modyfikowane powinno być podawane wyłącznie ze wskazań medycznych, takich, jak:

  1. W pierwszym tygodniu:

– spadek masy ciała powyżej 10% masy urodzeniowej,

– odwodnienie,

– hipoglikemia.

  1. W kolejnych tygodniach pierwszego miesiąca wskazaniem jest przyrost masy ciała mniejszy niż 17-20g na dobę. Jednak należy pamiętać, że przyrosty oblicza się od masy najniższej (nie od urodzeniowej).

Dlaczego kobiety nie chcą karmić piersią?

Warto przyjrzeć się przyczynom, dla których kobiety nie decydują się na karmienie piersią i zapewnić opiekę doradcy laktacyjnego lub psychologa.

Za przekonaniem, że kobieta nie może karmić, często stoją takie psychiczne problemy, jak:

– niepewność siebie i napięcie,

– niepokój o zdrowie dziecka,

– brak wiary we własne możliwości, w to, że mogę wykarmić swoje dziecko , mój pokarm jest wystarczająco dobry,

– błędne interpretowanie sygnałów dziecka.

Może to prowadzić do błędnego koła, ponieważ napięcie, brak wiary w siebie i poczucie niewystarczającej ilości pokarmu prowadzi do rzadszego przystawiania dziecka do piersi i zaburzenia funkcji ssania u dziecka, co wtórnie skutkuje zmniejszeniem wydzielania pokarmu.

Zły nawyk 1 – dokarmianie

Łatwo wówczas o wytworzenie pierwszego negatywnego nawyku: dokarmiania niemowlęcia karmionego piersią. Nieuzasadnione dokarmianie niemowlęcia karmionego piersią, zarówno w pierwszych dniach po porodzie, jak i w późniejszym okresie, jest jednym z czynników zaburzenia laktacji i prowadzi do skrócenia czasu karmienia.

Zamiast proponować uzupełnianie diety niemowlęcia o mleko modyfikowane, matce należałoby udzielić maksymalnego wsparcia i przeprowadzić intensywną stymulację laktacji poprzez odciąganie pokarmu. W miarę uzyskania większych ilości pokarmu, można zmniejszać ilość podawanej mieszanki. Taki schemat postępowania pozwala wrócić do naturalnego karmienia.

Dziecko powinno być przystawiane do piersi co 2-2,5 h, a jeśli konieczne jest wprowadzenie dodatkowego pokarmu, to należy go podać dopiero po podaniu obu piersi.

Jeśli już podajemy dziecku mleko modyfikowane, to kolejną ważna rzeczą jest sposób, w jaki to robimy.

U bardzo malutkich dzieci nie powinno się używać butelki ze smoczkiem. Do dokarmiania służą specjalne zestawy typu SNS. Jest to buteleczka z pokarmem, którą matka zawiesza na szyi ze specjalnym przewodem odprowadzającym pokarm. Przewód ten ma postać cieniutkiej rurki, którą przykleja się do piersi i podaje dziecku do ssania razem z sutkiem. W ten sposób nie dochodzi do zaburzenia funkcji ssania u niemowlęcia.

Źródło: https://mamotoja.pl/karmienie-piersia-za-pomoca-sns-jak-i-kiedy,karmienie-piersia-artykul,19066,r1p1.html

Wszelkie dokarmianie powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza pediatry i zawsze zaczynać od odciągniętego mleka matki, a dopiero gdy to nie jest wystarczające – mieszanką.

Kiedy konieczne jest mleko modyfikowane?

Wprowadzenie specjalnych mieszanek mleka modyfikowanego w niektórych przypadkach jest jednak konieczne. Jakie to sytuacje?

  1. Choroby genetyczne takie jak galaktozemia, fenyloketonuria, czy wrodzona nietolerancja laktozy.
  2. Dzieci urodzone przedwcześnie, przed 32. tygodniem o masie urodzeniowej poniżej 1500 g, wymagają wzmocnienia karmienia naturalnego wzmacniaczem pokarmu kobiecego.
  3. Dzieci wymagające leczenia szpitalnego z powodu ciężkiego stanu ogólnego, wad genetycznych, hipoglikemii lub odwodnienia.
  4. Matka jest nosicielką wirusa HIV (ludzki wirus upośledzenia odporności), ludzkim retrowirusem T-limfocytarnym HTLV-1 lub HTLV-2 oraz w przypadku, gdy matka jest narkomanką lub alkoholiczką.
  5. Matka musi przerwać karmienie z powodu przyjmowanych leków, takich, jak:

– chemioterapeutyki

– antymetabolity

– preparaty radioaktywne

-sole złota, bromki, jodki.

  1. Matka choruje na gruźlicę lub zmiany na brodawkach spowodowane opryszczką, półpaścem, kiłą lub liszajcem.
  2. Matka jest w ogólnie ciężkim stanie klinicznym lub psychicznym.

Wszystkie pozostałe sytuacje powinniśmy traktować jako brak wskazań do sztucznego karmienia i zastanawiać się nad psychologicznym podłożem odmowy karmienia piersią przez kobietę.

Zły nawyk 2 – dopajanie

Dziecko karmione piersią nie potrzebuje dodatkowego dopajania wodą. Ilość płynu, jaki dostarczany mu jest wraz z pokarmem matki, jest wystarczająca.

Zły nawyk 3 – przekarmianie

Nieprawidłowe interpretowanie płaczu i rozdrażnienia dziecka często prowadzi do przekarmiania. Matka bowiem interpretuje te sygnały, jako głód i podaje dziecku pierś.

Co się dzieje, gdy dziecko bez przerwy „chce ssać”?

Jeśli matka nie potrafi odróżnić sygnału dziecka i każdy płacz interpretuje, jako żądanie piersi, może popaść w błędne koło przekarmiania. Częstsze niż co 2-2,5 h przystawianie dziecka do piersi intensyfikuje laktację i sprawia, że dziecko je zbyt dużo. To powoduje u niego dolegliwości z brzuszka, które oznajmia płaczem. Matka, chcąc złagodzić ból i uspokoić dziecko, przystawia je do piersi i koło się zamyka. Chociaż samo karmienie piersią stanowi czynnik ochronny przed wysokim wskaźnikiem BMI u dzieci starszych, to przekarmianie i nadmierny wzrost masy ciała w okresie wczesnoniemowlęcym może ograniczać ochronny efekt karmienia naturalnego i wpływać na rozwój otyłości w wieku dziecięcym i dorosłości.

Co robić, gdy dziecko płacze, a nie jest głodne?

Przede wszystkim nie dawać mu smoczka. W okresie stabilizowania się laktacji, czyli w pierwszych tygodniach po porodzie nie zaleca się w ogóle podawania smoczka. Zamiast tego najlepszym rozwiązanie jest tulenie, kołysanie i noszenie w chuście. Niemowlę, które czuje kojący dotyk drugiego człowieka, czyje się bezpieczne i uspokaja się. I wcale nie musi to być mama. Równie dobrze w tej roli sprawdzą się tatuś, babcia lub rodzeństwo. Mama powinna wtedy zadbać o swój relaks i wypoczynek. Wsparcie bliskiej rodziny jest bardzo ważnym czynnikiem pozwalającym prawidłowo karmić niemowlę i unikać tworzenia niewłaściwych nawyków żywieniowych od najwcześniej chwil życia dziecka.

Treści zamieszczane na stronie internetowej www.koliberdietetyka.pl mają na celu edukację i dostarczanie informacji. Nie można traktować ich jako odpowiednika profesjonalnej porady lekarskiej, diagnostyki czy leczenia. Każdy problem zdrowotny należy konsultować z lekarzem. Koliberdietetyka.pl stara się przekazywać rzetelną i wartościową wiedzę, jednakże nie bierze odpowiedzialności za sposób wykorzystywania informacji zawartych na stronie.